زن تنها زمانی ناشزه شناخته می‌شود که بدون دلیل موجه از تمکین خودداری کند.
در این صورت برخی حقوق مالی مانند نفقه از او ساقط می‌شود.
اما اگر زن دلیل منطقی و قابل اثبات داشته باشد، ناشزه محسوب نمی‌شود.

به محض جاری شدن عقد نکاح دائم و زمانی که زن تمکین متعارف از شوهر خود داشته باشد، نفقه بر عهده شوهر قرار می‌گیرد.
در طول زندگی مشترک نیز، این تکلیف دائمی است و با کوتاهی شوهر ساقط نمی‌شود.

در نکاح موقت (صیغه)، مهریه یکی از ارکان اصلی عقد است.
به این معنا که بدون تعیین مهریه، نکاح موقت اصلا صحیح نیست.
بنابراین زن در نکاح موقت، درست مانند نکاح دائم، حق کامل برای مطالبه مهریه دارد؛ چه مدت صیغه گذشته باشد، چه زن هنوز به منزل شوهر نرفته باشد، چه رابطه زناشویی واقع شده باشد یا نه.

طلاق غیابی زمانی است که یکی از زوجین دادخواست طلاق می‌دهد، اما طرف مقابل در هیچ‌یک از مراحل دادرسی حضور پیدا نمی‌کند و ابلاغ‌ها به‌صورت قانونی (نه واقعی) انجام می‌شود.
در این حالت دادگاه پس از تکمیل مراحل دادرسی، در غیاب یکی از طرفین رای صادر می نماید و این طلاق «غیابی» نام دارد

بله ، مادامی‌که زن «ناشزه» (یعنی بدون دلیل موجه تمکین نکرده باشد) شناخته نشود،
نفقه او به‌طور کامل برقرار است؛ چه بیمار باشد، چه باردار، چه میان زوجین اختلاف باشد.